لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
اعلی
(اَ لا) [ ع. ]
۱- (ص تف.) برتر، بلندتر.
۲- (ص.) برگزیده از هر چیز.
اعم
(اَ عَ مّ) [ ع. ]
۱- (ص تف.)عام تر، شامل تر.
۲- (ص.) گروه بسیار.
اعماء
(اِ) [ ع. ] (مص م.) کور کردن.
اعمار
(اِ) [ ع. ] (مص م.)۱ - آباد یافتن زمین را.
۲- بی نیاز ساختن کسی را.
۳- چیزی را مادام العمر به کسی دادن.
اعماق
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عمق ؛ تکها، تهها، رژفها.
اعمال
( اَ ) [ ع. ] (اِ.)جِ عمل.
۱- کارها، کردهها.
۲- شغلها، پیشهها.
۳- نواحی (حکومتی).
اعمال
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) به کار بستن.
اعمش
(اَ مَ) [ ع. ] (ص.) کسی که به سبب مرض، آب از چشمش جاری شود.
اعمی
(اَ ما) [ ع. ] (ص.) کور، نابینا.
اعنات
( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- رنجانیدن، به رنج انداختن.
۲- کسی را در کاری دشوار افکندن.
اعناق
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عنق ؛ بداخلاقها.
اعنق
(اَ نَ) [ ع. ] (ص.) آن که گردن دراز دارد.
اعوان
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عون ؛ یاران.
اعوج
(اَ وَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کج، ناراست.
۲- بدخوی.
اعوجاج
(اِ وِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.)کج شدن.
۲- (اِمص.) کج ی، ناراستی.
اعور
(اَ وَ) [ ع. ] (ص.)
۱- یک چشم.
۲- روده کور، روده وسطی.
اعیاء
( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) خسته کردن.
۲- (مص ل.) دشوار شدن کار بر کسی.
اعیاد
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عید؛ جشنها.
اعیان
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عین.
۱- بزرگان.
۲- اشراف.
۳- بناها، ساختمانها، مصالح ساختمانی.
اعین
(اَ یَ) [ ع. ] (ص.)آن که سیاهی چشمش درشت باشد، فراخ چشم.