(بُ وَ) (اِ.) زمین تپه ماهور، زمین ناهموار.

(بَ شّ) [ ع. ] (ص.) بسیار دروغگو، کذاب.

(بُ تُ یا تِ رَ) (اِ.) = بشتر: جوش‌های ریز و متورم که روی پوست بدن ظاهر شود و خارش بسیار دارد.

(بُ تَ رِ) (اِ.) نوعی حلوا.

(بُ یا بَ تَ) (اِ.) خمره کوچک.

(بِ یا بُ خا) (اِ.) بازمانده آب در ظرفی که از آن آب خورده باشند؛ بشخور، پیش خور.

(بِ) [ ع. ] (مص ل.) گشاده رویی، خوشرویی.

(بَ شَ) [ ع. ] (اِ.) مردم، آدمی، انسان.

(~. نِ) [ ع - فا. ] (ص.) دارای روش و شیوه دوست داشتن انسان‌ها، نوع - دوستانه، انسان دوستانه.

(~.) [ ع - فا. ] (حامص.) محبت داشتن نسبت به آدمیان، دوست داشتن نوع بشر، انسان دوستی.

(بَ شَ رِ) [ ع. بشره ] (اِ.)
۱- بیرونی ترین بخش پوست گیاهان.
۲- بخش سطحی پوست بدن جانوران و انسان.

(بُ را) [ ع. ]
۱- (مص م.) مژده دادن.
۲- (اِ.) مژده، مژدگانی.

(بَ شَ یَّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- وضع یا کیفیت بشر بودن.
۲- نوع انسان، مجموعه انسان‌ها.
۳- منش یا رفتار انسانی، انسانیت.

(بُ) (اِ.) ظرف غذاخوری معمولاً گرد، کمابیش مسطح و لبه دار یا دارای شیبی اندک به طرف داخل.

(~. پَ رَ دِ) [ تر - فا. ] (اِ.) شی ء یا پدیده‌ای به شکل بشقاب که برخی در کشورهای مختلف مدعی دیدار آن هستند و بیشتر مردم گمان می‌کنند که از کرات دیگر آمده‌اند.

(بِ شَ) (اِ.)
۱- درهم آمیخته، به هم چسبیده.
۲- درهم آمیختگی.

(بَ شَ دَ) (مص م.) درآویختن، بر هم چسبیدن.

(بَ) (ص. اِ.) ملحد، بی دین.

(بَ شَ) (ص.)
۱- سوگوار، ملول.
۲- ناگوار.

(بَ مِ) (اِ.) پوست دباغی نشده.