بتول (بَ) [ ع. ] (ص.) ۱- کسی که از دنیا بریده و به خدا پیوسته و نیز از ازدواج خودداری کند. ۲- پارسا، پاکدامن، لقب حضرت فاطمه (ص) و حضرت مریم.
