لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
منساق
(مَ) [ ع. ] (ص.)
۱- خویشاوند.
۲- تابع، پیرو.
منسجم
(مُ سَ جِ) [ ع. ] (ص.) همآهنگ، سازگار، بانظم.
منسد
(مُ سَ دّ) [ ع. ] (ص.) بسته شده، گشوده ناشدنی.
منسرح
(مُ سَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- حیوان تند و آسان رونده.
۲- یکی از بحرهای عروضی.
منسلک
(مُ سَ لِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- داخل شونده، درآینده.
۲- آنکه وارد مسلکی شده.
۳- در رشته کشیده.
منسوب
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) نسبت داده شده، دارای نسبت.
منسوج
(مَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) بافته شده.
۲- (اِ.) پارچه.
منسوخ
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) مطرود شده، رد کرده شده.
منسک
(مَ س یا سَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جای قربانی ک ردن.
۲- راه و روش عبادت. ج. مناسک.
منسی
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) فراموش شده.
منسی
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه یا آنچه سبب فراموشی گردد.
منش
(مَ نِ) [ په. ] (اِمص.) خوی، سرشت.
منشآت
(مُ شَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نوشتجات منشیانه.
۲- مجموعه نامهها.
منشاء
(مَ شَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جای پیدایش.
۲- اصل، مبداء.
منشار
(مِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ارّه.
۲- چوب پنجه دار که به وسیله آن غله را بر باد دهند.
۳- اره ماهی.
منشال
(مِ) [ ع. ] (اِ.) چنگک ؛ ج. مناشل.
منشد
(مُ ش) [ ع. ] (اِفا.)
۱- خواننده و آورنده شعر از دیگری. مق منشی.
۲- راه نماینده.
۳- هجو کننده.
منشد
(مُ شَ) [ ع. ] (اِمف.) شعر خوانده شده از دیگری.
منشرح
(مُ شَ رِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) شادمان، خوشدل.
۲- (ص.) باز، گشاده.
منشعب
(مُ شَ عِ) [ ع. ] (اِ فا.) شعبه شعبه و شاخه شاخه شده.