لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
چاقوکش
(کِ) (ص فا.)
۱- کسی که دیگران را با چاقو تهدید میکند.
۲- کسی که خرج خود را از راه زد و خورد و تهدید دیگران به وسیله چاقو تأمین میکند.
چاقچور
(اِ.) شلوار گشاد و بلند زنانه، که از کف پا تا کمر را میپوشاند.
چال
[ سنس. ] (اِ.) نوعی مرغابی.
چال
(اِ.) اسب، اسبی که موهای سرخ و سفید داشته باشد.
چال
۱ - (اِ.) گودال.
۲- آشیانه مرغان.
۳- (ص.) گود، عمیق.
چال کردن
(کَ دَ) (مص ل.)
۱- گودال درست کردن.
۲- زیر خاک کردن، دفن کردن.
چالانچی
[ تر. ] (ص نسب.) سازنده، نوازنده، ساززن.
چالاک
(ص.) چست، جلد، زرنگ.
چالش
(لِ) (اِمص.)
۱- با ناز و غرور خرامیدن ؛ رفتار از روی کبر و غرور.
۲- جولان.
چالش
(~.) (اِ.) زد و خورد، جنگ و جدال.
چالشگر
(~. گَ) (ص فا.)
۱- کسی که از روی کبر و غرور میخرامد.
۲- جنگجو.
چالشگری
(~.)(حامص.) جنگجویی، مبارزه.
چاله
(لِ) (اِ.) گودال، گو، گودال معمولا کم عمق.
چاله میدانی
(~. مِ) (ص نسب.)
۱- منسوب به چاله میدان محلهای در جنوب تهران.
۲- (عا.) تربیت نشده، لات.
۳- خالی از ادب، لات منشانه.
چالیک
(اِ.) الک دولک.
چام
(اِ.) خم، پیچ و خم.
چام چام
(اِمر.) پرپیچ و خم.
چامه
(مِ) (اِ.) سرود، شعر.
چامه سرا
(~. سَ) (ص فا.)
۱- آوازخوان.
۲- شاعر، تصنیف ساز.
چامه گو
(ی) (ص فا.)۱- شاعر. ۲- سرود - ساز.