لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
اوابد
(اَ بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ آبده: جانوران وحشی، رمندگان، دد و دام.
اواخر
(اَ خِ) [ ع. ] (ص.) جِ آخر؛ پایانها. مق اوایل.
اواخی
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ اَخیّه.
۱- طناب خیمه.
۲- عهد و حرمت.
اوارجه
(اَ رِ جِ یا جَ) [ معر. ] (اِ.) نک اواره، اوارج.
اواره
(اِ رِ یا رَ) [ معر. ] (اِ.) دفتر حسابی که حسابهای پراکنده دیوانی را در آن نویسند؛ اوارجه، اوارج.
اواسط
(اَ س ِ) [ ع. ] (ص.) جِ وسط ؛
۱- میانهها، میانها.
۲- مردمان متوسط.
اواصر
(اَ ص ِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- قرابت، نزدیکی.
۲- (اِ.) زهدان.
۳- ریسمانی که دامن خیمه را با آن بندند.
اوام
( اَ ) (اِ.) وام، قرض.
اوام
( اَ ) (اِ.) رنگ، لون.
اوان
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) هنگام، زمان.
اوانس
(اَ نِ) [ ع. ] (اِ.) جِ آنسه ؛ خوش طبعان، نیک نفسان.
اوانی
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ آنیه ؛ ججِ اناء؛ آوندها، آبخورها.
اوایل
(اَ یِ) [ ع. اوائل ] (صِ. اِ.) جِ اول.
۱- آغازها، پیشها.
۲- پیشینیان.
اوب
(اُ یا اَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بازگشتن، باز آمدن.
۲- (اِمص.) بازگشت.
اوبار
( اَ ) (اِفا.) = اوبارنده. اوباشتن. اباریدن: بلع کننده، بلعنده.
اوباردن
(اَ دَ) (مص م.) اوباریدن، بلعیدن.
اوباش
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ وَبْش ؛ فرومایگان، مردمان بی سر و پا.
اوبه
(اَ بِ) [ تر. ] (اِ.) چادر ترکمانان.
اوت
(اِ.) هشتمین ماه سال فرنگی.
اوت
(اُ) [ انگ. ] (اِ.)
۱- خارج از محدوده زمین بازی (ورزش).
۲- (عا.) پرت، خارج از حد افتاده.